Als ik mezelf in een paar woorden zou omschrijven, dan zijn dat: energiek, spontaan en open. Ik haal oprecht blijdschap uit het blij maken van anderen. Als ik iemand een goede dag kan bezorgen, geeft mij dat energie. Dat is wie ik ben en wie ik altijd ben gebleven, ook in tijden waarin dat niet vanzelfsprekend was.
Terugblik: een stilte die alles overnam
Er is een periode in mijn leven geweest waarin mijn zelfliefde en zelfrespect ver te zoeken waren. Ik werd slachtoffer van seksueel misbruik.
Wat ik toen voelde? Eerlijk gezegd: niets. Geen verdriet, geen boosheid, alleen leegte. Ik voelde me dood vanbinnen, kil. Alsof mijn gevoel was uitgezet om te kunnen overleven.
In die tijd had ik geen steun. Ik mocht het niet vertellen. Zwijgen leek de enige optie, en dus droeg ik het alleen.
Het moment dat alles eruit kwam
Het keerpunt kwam onverwacht. Tijdens een verjaardag spatte alles eruit. De waarheid kwam naar buiten, zonder plan, zonder filter. Niet iedereen geloofde mij meteen, vooral aan de andere kant van de familie was er twijfel. Maar mijn eigen familie heeft altijd onvoorwaardelijk achter mij gestaan. Dat heeft me gedragen op momenten dat ik zelf nauwelijks kon staan.
De eerste stappen naar mezelf terug
De eerste echte stap richting meer liefde en respect voor mezelf waren Rots en Watertrainingen. Leren voelen waar mijn grenzen lagen. Leren nee zeggen.
Ik was altijd al een pittige dame, maar deze trainingen gaven me iets wat ik nog miste: vertrouwen in mijn eigen kracht, en toestemming om mezelf te beschermen.
Ik begon kleine rituelen voor mezelf te creëren. Briefjes op de spiegel met woorden die ik zelf moest leren geloven. Bewust kijken naar waar ik energie van kreeg, in plaats van alleen maar te geven.
Mijn ouders zijn hierin mijn grootste steun geweest. Hun aanwezigheid, zonder oordeel, heeft mij geholpen om stap voor stap mezelf weer terug te vinden.
Het moeilijkste in dit proces was het besef dat ik echt slachtoffer was. Dat het niet mijn schuld was. Dat erkennen deed pijn, maar het gaf ook ruimte om te helen.
Van pijn naar betekenis
Een van mijn grootste overwinningen is waar ik nu sta. In mijn werk kom ik regelmatig in aanraking met kindermisbruik. Waar dit vroeger verlammend zou zijn geweest, kan ik het nu begrijpen. Ik kan mensen helpen, begeleiden en laten voelen dat ze niet alleen zijn.
Mijn pijn heeft betekenis gekregen en dat voelt krachtig.
Waar ik nu sta
Mijn relatie met mezelf is vandaag de dag heel goed. Ik sta stevig, weet wie ik ben en waar ik voor sta. Al is er nog een valkuil: ik overvraag mezelf soms. Maar ook dat zie ik nu en dat is al winst.
Ik heb geleerd dat ik meer verdien dan overleven. Ik verdien rust, respect, liefde en ruimte om mezelf te zijn.
Voor jou, als je dit leest
Aan meiden die nu midden in een moeilijke periode zitten wil ik dit zeggen:
er komt een dag dat je terugkijkt en denkt: wat ben ik een powervrouw. Ik sta er nog steeds.
Mijn levensmotto is simpel, maar allesomvattend:
Vier het leven. 🌱
Want zelfs na alles wat je is afgenomen, mag jij weer voluit leven.
Reactie plaatsen
Reacties